Sztuka na wyciągnięcie ręki

Monitor Artystyczny
Ulotność materii – ulotność bytu

id,145476 images

Emilia Bogucka w pracach poszukuje nowych form wyrazu i ekspresji, które czerpie i wydobywa z ludzkiej cielesności. Szczególnie bliskie jest jej ciało kobiece, obdarzone łagodnymi krągłościami i subtelnością. W swoich dziełach przekształca je, zaciera kształty, wyobla i uabstrakcyjnia. Oscyluje pomiędzy figuratywnym przedstawieniem, a wyrażeniem abstrakcyjnym. Wykonuje rzeźby z półprzeźroczystej żywicy, niekiedy wtapia w postać kwieciste tkaniny, zespala w ten sposób z materią nieorganiczną, wypełnia nią „inną rzeczywistość”. Innym razem to tkanina formuje postać, otacza ją i z niej wynika. Te oniryczne wyobrażenia podwiesza, pozwalając im swobodnie poruszać się i zmieniać swoją pozycję, wypełniając sobą przestrzeń. Dzieło unosi i odrywa od podłoża, podpina do sufitu lub zawiesza na sznurach – tak jak wiesza się pranie – przypinając spinaczami do sznurów. Innym sposobem nadawania im lekkości jest upozowanie ruchu przez uniesione ramiona bądź nogi, wprowadzając większą dynamikę postaci. Ta swoista próba zaprzeczenia prawom grawitacji prowadzi do odrealnienia i ucieczki od rzeczywistości. Rzeźby stają się próbą zaproszenia widza w świat marzeń sennych. Dodatkowym elementem pozbawiającym ich optycznego ciężaru jest zastosowanie półprzezroczystych syntetycznych materiałów żywicznych. Przenikające przez nie światło dodatkowo je odciąża, natomiast dodanie wody podkreśla ich kruchość i przemijalność. Twory, jakby z marzeń sennych, stają się nieuchwytne, niby nieodgadniona tajemnica, czyste i niepowtarzalne jak kropla wody. Przepuszczają światło, przestrzeń i materię, przez co stapiają się z nimi, następnie wynikają z nich, by ponownie się w nich zatopić.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

aktualności
Najnowsze komentarze